ടീച്ചിംഗ് പ്രാക്ടീസ് എട്ട് ആഴ്ചകൾ പിന്നിട്ടിരിക്കുന്നു. ഇനി ഒരു ചെറിയ ഇടവേള... വീണ്ടും താബോറിലേക്ക്.. ജീവിതത്തിന്റെ വസന്തകാലം തന്നെയാണ് താബോർ ജീവിതം.. അതിലും സുന്ദരമായിരുന്നു ടീച്ചിങ് പ്രാക്ടീസ് കാലയളവ്... ഇനിയും ബാക്കി ഉണ്ടല്ലോ എന്നോർക്കുമ്പോൾ മനസ്സിന് വല്ലാത്ത സുഖം തന്നെയാണ്...
ബി.എഡ് ക്ലാസിൽ 20 പെൺകുട്ടികളുടെ കൂടെ ഇരുന്നതിൽ നിന്ന് കുറെ അധികം ആൺകുട്ടികൾ ഉള്ള സ്കൂൾ ക്ലാസ്സിലേക്ക് ചെന്നപ്പോൾ വല്ലാത്ത ഒരു സന്തോഷമായിരുന്നു... സ്ത്രീ വിരോധി ആയതുകൊണ്ടൊന്നുമല്ല, എത്ര വലിയ കോഴി🐤ആണേലും ഒറ്റയ്ക്കു പെൺപിള്ളേരുടെ നടുക്ക് ചെന്നിരിക്കുമ്പോ അറിയാം അതിന്റെ ബുദ്ധിമുട്ട്.. കോളേജിൽ ജനറൽ ക്ലാസ്റൂമിലും അതുപോലെ ഒഴിവു നേരങ്ങളിലും ആഷിക്കും വിഷ്ണുവും വലിയ പങ്കാളികൾ ആയിരുന്നു.. സ്കൂളിൽ വന്നപ്പോളേക്കും ആ നിമിഷങ്ങൾ കുറെ അധികം നഷ്ടമായി.. ആ നഷ്ടനിമിഷങ്ങൾക്ക് ബദലായി വരുന്ന ദിവസങ്ങൾ പരമാവധി ആഘോഷിക്കാൻ തന്നെയാണ് പ്ലാൻ.
വിവിധ പരീക്ഷകൾ നടത്തി വിദ്യാർഥികളെ പഠിപ്പിച്ചെടുക്കുവാൻ നന്നേ പാടുപെട്ടു.. എന്നിട്ടും ചിലരൊന്നും ജയിക്കാൻ വേണ്ടുന്ന മാർക്കിന്റെ അരികിൽ പോലും എത്തിയിട്ടില്ല എന്നതിൽ അല്പം ദുഃഖം ഇല്ലാതില്ല..എല്ലാവരും ഒരേപോലെ എത്തണം എന്ന് വാശിപിടിക്കുന്നത് ഒരു അധ്യാപകന് ചേർന്നതല്ലാത്തതിനാൽ കുറെ ഒക്കെ നിർബന്ധബുദ്ധി കാണിച്ചെങ്കിലും അധികം അങ്ങോട്ട് നിർബന്ധിക്കാൻ പോയില്ല. ചിലരൊക്കെ പഠിക്കാൻ പുറകോട്ടാണെങ്കിലും അവരവരുടേതായ മേഖലകളിൽ അവർ താല്പര്യം ഉള്ളവരാണെന്ന് ബോധ്യപ്പെട്ടു...
ലഭിച്ച അവസരങ്ങൾക്കും അംഗീകാരത്തിനും ദൈവത്തോടും സ്കൂളിലെ അദ്ധ്യാപകരോടും അതിലുമുപരി എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട വിദ്യാർത്ഥികളോടും നന്ദി അർപ്പിച്ചുകൊണ്ട് എന്റെ സ്വന്തം താബോറിലേക്ക്....
ബി.എഡ് ക്ലാസിൽ 20 പെൺകുട്ടികളുടെ കൂടെ ഇരുന്നതിൽ നിന്ന് കുറെ അധികം ആൺകുട്ടികൾ ഉള്ള സ്കൂൾ ക്ലാസ്സിലേക്ക് ചെന്നപ്പോൾ വല്ലാത്ത ഒരു സന്തോഷമായിരുന്നു... സ്ത്രീ വിരോധി ആയതുകൊണ്ടൊന്നുമല്ല, എത്ര വലിയ കോഴി🐤ആണേലും ഒറ്റയ്ക്കു പെൺപിള്ളേരുടെ നടുക്ക് ചെന്നിരിക്കുമ്പോ അറിയാം അതിന്റെ ബുദ്ധിമുട്ട്.. കോളേജിൽ ജനറൽ ക്ലാസ്റൂമിലും അതുപോലെ ഒഴിവു നേരങ്ങളിലും ആഷിക്കും വിഷ്ണുവും വലിയ പങ്കാളികൾ ആയിരുന്നു.. സ്കൂളിൽ വന്നപ്പോളേക്കും ആ നിമിഷങ്ങൾ കുറെ അധികം നഷ്ടമായി.. ആ നഷ്ടനിമിഷങ്ങൾക്ക് ബദലായി വരുന്ന ദിവസങ്ങൾ പരമാവധി ആഘോഷിക്കാൻ തന്നെയാണ് പ്ലാൻ.
വിവിധ പരീക്ഷകൾ നടത്തി വിദ്യാർഥികളെ പഠിപ്പിച്ചെടുക്കുവാൻ നന്നേ പാടുപെട്ടു.. എന്നിട്ടും ചിലരൊന്നും ജയിക്കാൻ വേണ്ടുന്ന മാർക്കിന്റെ അരികിൽ പോലും എത്തിയിട്ടില്ല എന്നതിൽ അല്പം ദുഃഖം ഇല്ലാതില്ല..എല്ലാവരും ഒരേപോലെ എത്തണം എന്ന് വാശിപിടിക്കുന്നത് ഒരു അധ്യാപകന് ചേർന്നതല്ലാത്തതിനാൽ കുറെ ഒക്കെ നിർബന്ധബുദ്ധി കാണിച്ചെങ്കിലും അധികം അങ്ങോട്ട് നിർബന്ധിക്കാൻ പോയില്ല. ചിലരൊക്കെ പഠിക്കാൻ പുറകോട്ടാണെങ്കിലും അവരവരുടേതായ മേഖലകളിൽ അവർ താല്പര്യം ഉള്ളവരാണെന്ന് ബോധ്യപ്പെട്ടു...
ലഭിച്ച അവസരങ്ങൾക്കും അംഗീകാരത്തിനും ദൈവത്തോടും സ്കൂളിലെ അദ്ധ്യാപകരോടും അതിലുമുപരി എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട വിദ്യാർത്ഥികളോടും നന്ദി അർപ്പിച്ചുകൊണ്ട് എന്റെ സ്വന്തം താബോറിലേക്ക്....
